انتقاد از تبعیض در سپردن پژوهش های رشته تربیت بدنی به محققان

عضو هیئت علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران با اشاره به عدم شفافیت در سپردن طرح های پژوهشی رشته تربیت بدنی به محققان، گفت: چنین فرآیندی در ظاهر وجود دارد، اما در عمل شاهد آن هستیم که بعضاً طرح ها با مبلغ بالاتر به فردی سپرده می گردد که با وجود مسئولیت های اجرایی، ناتوان از انجام طرح بوده و آن را به دانشجویان خود می سپرد.

انتقاد از تبعیض در سپردن پژوهش های رشته تربیت بدنی به محققان

دکتر ابراهیم علیدوست در گفت وگو با خبرنگاران ضمن اشاره به گستردگی علوم ورزشی، شرح داد: بعضی شاخه های این علم با رشته های دیگر همپوشانی داشته و جزو علوم بین رشته ای به حساب می آید.وی در مورد حوزه های پژوهشی گرایش های مختلف رشته تربیت بدنی، اظهار کرد: این حوزه ها باید به منزله یک طیف در نظر گرفته گردد؛ که یک سر آن به رشته های پزشکی و سر دیگر به روان شناسی ورزشی و مدیریت ورزشی نزدیک می گردد.عضو هیئت علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، تشریح کرد: به عنوان مثال رشته های فیزیولوژی ورزشی، طب ورزشی، به رشته های پزشکی نزدیک شده و کارهای پژوهشی آن ها عمدتاً تجربی است. این در حالی است که در سر دیگر این طیف رشته های روان شناسی ورزشی و شاخه های علوم رفتاری، جامعه شناسی ورزشی و مدیریت رفتاری و نیز مدیریت ورزشی قرار دارند.علیدوست تأکید کرد: بنابراین الزامات و احتیاجهای پژوهشی علوم ورزشی را نیز باید در یک طیف دید که هر بخش آن دارای احتیاجهای متفاوتی است.وی احتیاجهای حال حاضر این حوزه و پژوهش های آن را از جنس ابزار، تجهیزات و امکانات دانست و گفت: از این منظر با علم روز جهان فاصله داریم. به عنوان مثال در کشورهای توسعه یافته، تحقیقات به گرایش های مختلف علوم ورزشی و رشته تربیت بدنی بویژه بیومکانیک یاری می نماید.عضو هیئت علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران ادامه داد: در بیومکانیک جهان در حوزه شنا، تحقیقات زیادی بر روی لباس ورزشکار صورت گرفته و اجرایی می گردد که از این طریق به ورزش قهرمانی یاری می نماید.علیدوست اضافه نمود: در گرایش هایی که به علوم انسانی نزدیک است، ابزار تحقیقات متفاوت بوده و بیشتر شامل مصاحبه و پرسش نامه می گردد.وی با بیان اینکه نتایج تحقیقات گرایش های بین رشته ای همچون مدیریت ورزشی می تواند ریل گذاری تصمیمات کلان را انجام دهد، اظهار کرد: با این حال در تحقیقات این حوزه محدودیت وجود داشته و از نقطه ای به بعد در طیف که شامل گرایش های نزدیک به علوم انسانی است، نگاه چندان خوبی به ابزار پرسش نامه نمی گردد.عضو هیئت علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران، توضیح داد: طرح های تجربی بعضاً در نشریات معتبر علمی به چاپ می رسند، اما نتایج تحقیقات علوم انسانی گاهاً به گونه ای است که شاید قابلیت ارائه در مجامع بین المللی را نداشته باشد.علیدوست گفت: همه نهادهای اثرگذار در این موضوعات نقش مشخص نماینده دارند؛ از جمله پژوهشگاه تربیت بدنی که بر اساس فلسفه وجودی خود باید پشتوانه پژوهشی علوم ورزشی باشد. این در حالی است که در سازمان های کلان همچون آموزش و پرورش، وزارت ورزش، آموزشگاه ملی المپیک، کمیته المپیک و… بخش مربوط به پژوهش وجود داشته و این سازمان ها علی رغم تخصیص بودجه پژوهشی به آن ها، نوعی موازی کاری را پیش می برند.وی توضیح داد: به عنوان مثال پژوهشگاه تربیت بدنی از حدود سال 81، 10 الی 20 طرح پژوهشی استعدادیابی در رشته های مختلف را به انجام رسانده که 60 تا 70 درصد این طرح ها مشترک بوده است. با این حال وزارت ورزش در سال 91 فراخوان داد که استعدادیابی از اولویت های پژوهشی این وزارتخانه است؛ بنابراین می توان گفت که بانک اطلاعاتی خوبی از پژوهش های صورت گرفته وجود ندارد.عضو هیئت علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران ادامه داد: اگر مروری بر طرح های کلان وزارت ورزش یا کمیته ملی المپیک داشته باشیم، بعید می دانم که بتوانیم از 10 تا 15 سال فراتر رویم. بدین معنی که افراد مشخصی بر اساس بعضی ضوابط، طرح هایی را انجام داده اند و در این زمینه از گستردگی محققان بهره ای برده نشده است. در مواردی دیده شده که طرح به محقق داده نشده و با رقمی بالاتر، به کسی سپرده شده که بعید می رسد در کنار مسئولیت های اجرایی خود بتواند پژوهش را به انجام برساند که در این موارد دانشجویان او تحقیق را انجام می دهند.علیدوست توضیح داد: بنابراین در به کارگیری محققان نوعی محدودیت وجود دارد که ناشی از عدم شفافیت است. باید فرآیندی گذاشته گردد که ضمن آن همه بتوانند در فراخوان انجام پژوهش شرکت نمایند. چنین فرآیندی در ظاهر وجود دارد، اما در واقعیت هیچ تضمینی برای یک فرد گمنام و بی ارتباط نیست که بتواند انجام پژوهش را بر عهده بگیرد؛ ضمن آنکه کسانی نیز خارج از فرآیند، طرح های پژوهشی را برعهده می گیرند.وی گفت: فلسفه وجودی پژوهشگاه تربیت بدنی به گونه ای است که به موجب آن باید قسمت های پژوهشی در وزارت ورزش حذف می شد یا به نوعی با هم مرتبط می شدند. همچنین سیاست گذار اصلی حوزه پژوهش در علوم ورزشی باید پژوهشگاه می شد که این اتفاق نیفتاده است.عضو هیئت علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران اضافه نمود: فدراسیون احتیاجی به کمیته پژوهشی ندارد، بلکه تیم ستادی آن ها باید سفارش پژوهش داده و فراخوان بدهند و مدیریت اداری این طرح ها هم در دست پژوهشگاه باشد. در حالی که شاهد هستیم پژوهشگاه به حوزه آموزش ورود پیدا نموده، در حالی که ساختار آن نیز مورد بحث است؛ به عنوان مثال این موضوع که پژوهشگاه به چه تعداد عضو هیئت علمی احتیاج دارد؟علیدوست توضیح داد: یک مشکل آن است که وقتی پژوهشگاه تعداد زیادی عضو هیئت علمی می گیرد، طبیعتاً طرح های آن را خود اعضا انجام می دهند. بخشی از این فرآیند طبیعی است، اما پژوهشگاه به عنوان یک نهاد ملی باید دارای وظایف ستادی مشخصی باشد که ذیل آن محدودیتی در به کارگیری محققان حوزه ورزش وجود نداشته باشد.وی یادآور شد: این موضوع که پژوهشگاه دوره های ماساژ برگزار می نماید، به خاطر محدودیت های بودجه ای گریبانگیر نهادهای دولتی بوده و به صورت موردی عیبی ندارد. همچنین چنانچه پژوهشگاه یک آزمایشگاهی با 20 میلیارد تجهیزات را در اختیار دانشجویان قرار دهد، این موضوع که از آنها مبلغ ناچیزی دریافت کند، مسئله ای نیست.عضو هیئت علمی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران در سرانجام گفت: بحث بر سر آن است که تمام دانشجویان مقطع تحصیلات تکمیلی امکان استفاده از چنین امکاناتی را داشته باشند و نیز در حمایت از سرانجام نامه های علوم ورزشی نیز تبعیضی وجود نداشته باشد و در زمینه اولویت ها، فراخوان سراسری به تمام دانشجویان داده گردد.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "انتقاد از تبعیض در سپردن پژوهش های رشته تربیت بدنی به محققان" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "انتقاد از تبعیض در سپردن پژوهش های رشته تربیت بدنی به محققان"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید