حسرت کار کردن با دنیزلی را می خورم، انصاریان و نیکبخت نگذاشتند دیده شوم

علی علیزاده می گوید با وجود این که او همراه انصاریان از پرسپولیس به استقلال رفته بود، اما حضور نیکبخت و انصاریان در تیم های رقیب باعث شده بود تا فشار کمتری روی او باشد.

حسرت کار کردن با دنیزلی را می خورم، انصاریان و نیکبخت نگذاشتند دیده شوم

به گزارش خبرنگاران، شصت و دو سرخابی های پایتخت نخستین قسمت از تساوی های متوالی و یک بر یک دو تیم بود. بازی که در آن سرخ ها شرایط بهتری نسبت به رقیب خود داشتند اما در خاتمه نتوانستند به قهرمانی برند.

نکته جالب این بازی سه یاغی بود که در دو تیم حضور داشتند. علی علیزاده و علی انصاریان که آن موقع از از کاپیتان های پرسپولیس محسوب می شد پیراهن آبی تیم رقیب را بر تن نموده بودند و علیرضا نیکبخت هم به عنوان یکی از ستاره های محبوب استقلال شاگرد دنیزلی در پرسپولیس شده بود. از دیگر نکات عجیب این دیدار پیراهن پرسپولیس بود که این تیم با پیراهن های راه راه سفید و قرمز در ورزشگاه آزادی به میدان رفت.

علی علیزاده که یکی از سه یاغی آن دیدار بود، گفت و گوی جالبی را با خبرنگاران، درباره آن دیدار انجام داده است که توضیح آن را در پایین می خوانید:

ابتدا فضای داربی که قرار بود در تعطیلات عید برگزار گردد را برای مان توصیف کنید.

تعطیلات عید تقریباً تمام شده بود و تیم ها آمادگی کاملی داشتند. می دانستیم افراد زیادی به علت تعطیلات برای این دیدار به ورزشگاه خواهند آمد و انگیزه ما هم دو برابر بود. هر دو تیم به دنبال این بودند که عید خوبی به طرفدارانش شان بدهند و فاصله ما با پرسپولیس، انگیزه ما را از این تیم بیشتر نموده بود.

سخت نبود که تنها 4 یا 5 روز از تعطیلات عید را بهره ببرید؟

4 روز خوب است؛ یادم می آید از روز دوم عید مجبور شدیم در تمرینات حاضر شویم. جو داربی متفاوت بود و تمام بازیکن ها هم از خدایشان بود که بیشتر تمرین نمایند تا آمادگی خود را نشان دهند و در ترکیب اصلی قرار بگیرند. تمرین های منجر به داربی کاملاً متفاوت بود. مثلاً یک بازیکن 10 یا 100 برابر تمرینات کل فصلش در این یک هفته تمرین می کرد. همین باعث می شد رقابت زیاد گردد و فکر کنم هر مربی از خدایش است تمام بازیکنانش کل فصل را مثل هفته منجر به داربی تمرین نمایند.

خانواده از این موضوع اذیت نشد؟

اتفاقاً چرا. همواره به من غر می زدند و من مجبور بودم تحمل کنم. برای ما هم سخت بود ولی نمی شد کاری کرد. من عادت نموده بودم؛ هم غرها را تحمل می کردم و هم به خاطر داربی مشتاقانه سر تمرین حاضر می شدم.

شما یکی از 3 بازیکنی بودی که در آن دیدار به تیم رقیب رفته بودی. اول بگویید استقلالی هستید یا پرسپولیسی؟

من هوادار مس رفسنجانم. ما رفسنجانی ها کلاً داربی باز هستیم و داربی آخر برابر مس را هم بردیم. فکر می کنم در کل داربی باز خوبی هستم.

جو ورزشگاه علیه شما، علی انصاریان و نیکبخت بود. این کارتان را سخت نمی کرد؟

کار من نسب به انصاریان و نیکبخت ساده تر بود. من با انصاریان از پرسپولیس به استقلال آمده بودیم و توجه بیشتر به انصاریان کار من را ساده تر نموده بود. نیکبخت هم از استقلال به پرسپولیس رفته بود و همین باعث شده بود که من اصلاً اذیت نشوم و کار خودم را انجام دهم. فشار زیادی روی این دو بازیکن بود و طرفداران مدام علیه شان شعار می دادند اما من به راحتی کار خودم را می کردم.

درباره بازی صحبت کنید و گل تساوی که به ثمر رساندید.

تیم ما به برد نیاز داشت اما پرسپولیس هجومی تر شروع کرد و خیلی زود به گل رسید. روی ارسال سیاوش اکبرپور توپ به پاشنه چپ پا من برخورد کرد و به گل تبدیل شد و شیث رضایی شیطنت کرد که گل به خودی شده است. البته نمی دانم چرا به این مسئله اصرار داشت! بعد از آن هم خوب بازی کردیم اما متأسفانه نتوانستیم برنده شویم.

خیلی ها معتقد بودند که یک- یک ها هماهنگ شده است. آیا این مسئله درست است؟

آیا شما یک بازی پلی استیشن را می توانید خودخواسته یک بر یک کنید؟ خیلی سخت است. بازیکنان دو تیم مساوی را بیشتر از باخت دوست دارند و یک گل که به ثمر می رسد تیم حریف خودش را به آب و آتش می زند که بازی مساوی گردد و دوباره بعد از آن احتیاط در دستور کار تیم ها قرار می گیرد. بازی پلی استیشن را یک بر یک کردن سخت است، چه برسد به داربی استقلال و پرسپولیس زدن این حرف ها اصلاً درست نبود و یادم می آید که آن موقع هم خیلی از این صحبت ها انجام می شد. این حرف ها تنها عایدی که داشت، افزایش فشار روی بازیکنان و کادر فنی بود.

شما نتوانستید با دنیزلی کار کنید و به استقلال پیوستید. آیا دوباره این تصمیم را خواهید گرفت؟

نمی دانم ولی من از تصمیم آن موقعم پشیمان نیستم. البته حسرت کار کردن با دنیزلی را همواره می خورم و دوست داشتم حداقل برای یک فصل با او کار کنم. زمانی که به استقلال آمدم، دنیزلی تازه به پرسپولیس رفته بود و نتوانستم با او کار کنم.

شیرین ترین خاطره تان از داربی؟

من خاطره تلخ از داربی زیاد دارم (می خندد) ولی شیرین ترین خاطره ام همان گل مساوی است. البته بعد از آن خطای هند خیلی ها گفتند که تبانی نموده اما خدا شاهد است که من جزو سالم ترین بازیکنان هر دو تیم بودم. خوشحالم که با سه یا 4 سال بازی در داربی ها و علی رغم تمام انگ هایی که به من چسباندند، من وجدانم راحت است. آن سالی هم که در داربی هند کردم قهرمان لیگ شدیم و فشار از روی ما کاسته شد.

پیش بینی از برنده داربی 89 و قهرمان لیگ برتر؟

شرایط بازی متفاوت است اما کیفیت دو تیم پس از سال ها با هم برابر است. نمی توان گفت که کدام تیم برنده است اما برنده این دیدار راه آسان تری برای قهرمانی در لیگ برتر دارد. البته نظر من این است که تراکتورسازی شانس اول قهرمانی در لیگ سال جاری است.

منبع: خبرگزاری ایسنا

به "حسرت کار کردن با دنیزلی را می خورم، انصاریان و نیکبخت نگذاشتند دیده شوم" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "حسرت کار کردن با دنیزلی را می خورم، انصاریان و نیکبخت نگذاشتند دیده شوم"

نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید